سیاهچاله

به نقل از خبرگزاریها در مورد سیاهچاله : ویدیوی منتشر شده از سوی ناسا چگونگی بلعیده شدن یک ستاره توسط سياهچاله ها به نمایش گذاشته است. ستاره شناسان رصدخانه اشعه ای چاندرا توضیحی برای عملکرد سياهچاله ای پیدا کرده اند که در قلب ک شان راه شیری ما قرار دارد تا مشخص شود که چرا این سياهچاله چون بسیاری دیگر هرچه را که می بیند نمی بلعد.

به گزارش مهر، شاید وقتی نام سياهچاله به میان می آید همه تصور کنند که سياهچاله یک مصرف کننده حریص است که هرچه را که در تیررس خود قرار . وَ السَّماءِ وَ الطَّارِقِ ، وَ ما أَدْراکَ مَا الطَّارِق ، النَّجْمُ الثَّاقِبُ
سوگند به آسمان و ستاره ظاهر شونده ، و تو چه می دانی که آن ستاره چیست ؟ ، ستاره ای است که ظلمت را می درد
در میان اجسام عجیب و غریبی که در کیهان وجود دارند هیچ کدام به اندازه سياهچاله ها مرموز نیستند.سياهچاله ها در واقع یکی از مراحل تغییر موجودیت ستا. درطبیعت هرگاه اشیا به سمت شی بخصوصی کشیده شده و در آن جذب شوند ( نا پدید شوند) به آن شی سياهچاله گویند.
اعداد هم سياهچاله های فراوانی دارند . که به اختصار در مورد آن صحبت می کنیم . سياهچاله اعداد چیست ؟ هرگاه هر عدد طبق رابطه خاصی بصورت سری ادامه پیدا کند و در انتها برای هر عدد به ارقام مشترک برسیم به ارقام مشترک سياهچاله گویند. مثال ::: سياهچاله 1 ارقام 1 - 2 - 4 با رابطه زیر یک سياهچاله است . عددی در نظر گرفته اگر زوج بود آن را بر 2 تقسیم کنید و گرنه آنرا در 3 ضرب کرده و با 1 جمع می کنید سپس این کار را باز ادامه دهید و .... هر عددی که ابتدا در نظر گرفته باشید در آ با این رابطه به ارقام 1 - 2 - 4 می رسیم . مثلا عدد 10 1 ------- 2 -------- 4 -------- 8 -------- 16 -------- 5 -------- 10 قابل توجه دوست داران ریاضی این سياهچاله یکی از معروفترین سئوالات ریاضی است که تقریب 80 سال نه ی آنرا به اثبات رسانیده یا مثال نقضی برای آن پیدا کرده است . دانمشندان برای نخستین بار تغییر ناگهانی دمای بادهای بسیار سریعی که در سياهچاله های فضایی می وزد را بررسی کنند. برخی از زمینی ها بر این باورند که اگر چیزی را نتوانند درک کنند، آن مورد غیرواقعی است. این باور در مورد مطالبی نظیر تغییرات آب و هوا، گرد بودن زمین و وجود سياهچاله ها صادق است. دو ک شان در مسیر برخورد و حتی ادغام هستند، آنها در نهایت به یک ک شان بزرگ تبدیل خواهند شد. در مرکز هر ک شان یک سياهچاله پرجرم قرار دارد که با هم ادغام می شوند. اما اگر در این فرآیند امواج گرانشی شکل گرفته باشند و به فضا منتشر شده باشند، احتمال دارد یکی از سياهچاله ها برای همیشه به بیرون ک شان پرتاب شود. در این ویدئو با سياهچاله ها بیشتر آشنا می شوید. سیاه چاله با میدان گرانشی خارق العاده خود چنان تاثیرات حیرت انگیز و باور ن ی را در فضا - زمان پیرامون خود ایجاد می کند که اخترشناسان را وادار می کند تا در مورد این شی عجیب به کاوش بپردازند. منجمان افق رویداد <font style=سياهچاله راه شیری را از نزدیک بررسی د" />
سياهچاله‌ها از بزرگ‌ترین و پر‌جرم‌ترین اجسام موجود در جهان هستند. برای اینکه بتوانیم تصویر بهتری از افق رویداد آن به‌دست آوریم باید به امکانات بیش‌تری دسترسی پیدا کنیم. سياهچاله های فضایی پدیده های عظیمی اند که تحقیق درباره وجود آنها تا بیش از نیم قرن ذهن دانشنمدان را به خود مشغول داشت تا اینکه سرانجام به وجود آنها اذعان د. دانشمندان می گویند: هنگامی که ستارگان بزرگتر می شوند ( سوخت هسته ای خود را به طور کامل تمام می کنند و در نیتجه نیروی گرانش موجود در آن بر ستاره غلبه کرده و باعث فرو ریزش آن به داخل. دانشمندان سياهچاله ای ردی کرده اند که ۱۰ سال گذشته را صرف بلع یک ستاره کرده است. این در حالی است که فرآیند بلع ستاره توسط سياهچاله به طور معمول یک سال طول می کشد. سياهچاله های فضایی پدیده های عظیمی اند که تحقیق درباره وجود آنها تا بیش از نیم قرن ذهن دانشنمدان را به خود مشغول داشت تا اینکه سرانجام به وجود آنها اذعان د. دانشمندان می گویند: هنگامی که ستارگان بزرگتر می شوند ( سوخت هسته ای خود را به طور کامل تمام می کنند و در نیتجه نیروی گرانش موجود در آن بر ستاره غلبه کرده و باعث فرو ریزش آن به داخل و تشکیل سیاه چاله می شود.) هیچ چیزی نمی تواند از میدان جاذبه چنین ناحیه ای خارج شود ، حتی یک دسته پرتو نور و به همین علت است که سياهچاله ها قابل رؤیت نیستند.... برخی دانشمندان در تلاش بودند که اثبات کنند اینشتین درست می گوید و سياهچاله ها به علت گرانش بسیار قوی خود، به قدری در هم فشرده شده اند که تبدیل به نقاطی در فضا شده اند نه صرفا اجسام بسیار پرجرم که نوری از خود ساطع نمی کنند. حس رهایی از سياهچاله وماً حس خوبی نیست، حداقل اولش یه مقدارِ زیادی گیجی و بی هدفی در خودش داره... یهو همه چی بی مزه میشه و مفهومش رو از دست میده و منتظر مفهومِ جدید میمونه، چون قبله ای که موقعیتِ همه چیز و همه نسبت به اون سنجیده میشده و ارزش اون چیز رو میساخته یهو ناپدید شده. حالا مهم نیست که تو با سياهچاله میجنگیدی یا اینکه با رغبت و ع. روشی برای آشکارسازی برخوردهای <font style=سياهچاله ای" />
هر ساله تعداد زیادی از برخورد‌ها‌ی سياهچاله‌ای و ستاره‌ها‌ی نوترونی اتفاق می‌افتند که با تکنولوژی کنونی قابل آشکار‌سازی نیستند. آیا راهی برای آشکار‌سازی همه‌ی این برخورد‌ها وجود دارد؟ امواج گرانشی می توانند منشأ تشکیل <font style=سياهچاله ها را مشخص کنند" />
آشکار‌سازی امواج گرانشی راه جدیدی برای ب اطلاعات از عالم هستی به دانشمندان نشان داده است. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که چگونه امواج گرانشی می‌توانند منشأ سياهچاله‌ها را تعیین کنند. هر سال ۴میلیون پرنده مهاجر مهمان ایران می شوند اما این بهشت دیرین، اکنون سياهچاله پرندگان نام گرفته است؛موضوعی که جای خالی روز ملی پرندگان در تقویم رسمی کشور را بیشتر به چشم می آورد. همزمان با مراسم خا پاری استیون هاوکینگ، صدای او به نزدیک ترین <font style=سياهچاله فرستاده شد" />
جهانی که استیون هاوکینگ تمام عمر خود را صرف پژوهش آن کرده بود، حالا صدای او را می‌شنود؛ صدای هاوکینگ به نزدیک‌ترین سياهچاله فرستاده شد. سیاه چاله ناحیه ای از فضا-زمان است که جرم در آن فشرده شده است. وجود سیاه چاله ها در نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین پیش بینی می شود. این نظریه پیش بینی می کند که یک جرم به اندازه کافی فشرده می تواند سبب تغییر شکل و خمیدگی فضا-زمان وتشکیل سياهچاله شود. پیرامون سياهچاله رویه ای ریاضی به نام افق رویداد تعریف می شود که هیچ چیزی پس از عبور از . تصور بر این بود که سياهچاله ها با رمبش ستاره های عظیم و در حال مرگ شکل می گیرند، گرانش این اجرام کیهانی به حدی قوی است که حتی نور هم نمی تواند از چنگال آنها فرار کند، اما دانشمندی بتازگی با استفاده از فرمول های ریاضیاتی ثابت کرده که سياهچاله وجود ندارد. بقیه در ادامه مطالب... در چند جمله کوتاه میتوان گفت، سياهچاله ناحیه ای از فضاست که مقدار بسیار زیادی جرم در آن تمرکز یافته و هیچ شیئی نمی تواند از میدان جاذبه آن خارج شود.از آنجا که بهترین تئوری جاذبه در حال حاضر تئوری نسبیت عام انیشتن است،در مورد سياهچاله و جزییاتش باید طبق این تئوری تحقیق و نتیجه گیری کنیم. ابتدا از مفهوم جاذبه و شرایط ساده تر آغاز می ک. استیون هاوکینگ بار دیگر در یک سخنرانی، خودش پاسخ ابهام های نظریه خودش را داده است. ۴۰ سال است که معمای پارادو اطلاعات وجود دارد و هاوکینگ حالا می گوید پاسخی برای آن دارد. پیش از این تصور می شد که وقتی چیزی توسط یک سياهچاله بلعیده می شود اطلاعات مربوط به آن از بین می رود. این مسئله اما ناقض قوانین فیزیک کوانتوم بود. در مقابل اما براساس نظریه نسبیت عام اینشتین، این اطلاعات باید نابود شود. نظریه اینشتین می گوید که ماده به درون سياهچاله بلعیده می شود، و در آن سوی افق رویداد می افتد. هر چند نظریه هاوکینگ هنوز ثابت نشده اما در صورت درست بودن نشان می دهد که تصویر اینشتین از سياهچاله درست نیست. به ویژه اینکه، اصلا معلوم نیست که سياهچاله ها دارای «بخش درونی» باشند. ماده ای که بلعیده می شود ممکن است در افق رویداد گیر کند و به عنوان هولوگرام آنجا حفظ شود.
یک ستاره رو به مرگ ، مثلا با جرمی 10 برابر جرم خورشید چنان زیر بار گرانش تولید شده قرار می گیرد که هیچ نیرویی نمی تواند در برابر فرو ریزش آن مقاومت کند. وقتی که چنین ستاره ای منقبض می شود و به اندازه ای در حدود دو کیلومتر می رسد، گرانش به حدی زیاد می شود که سرعت گریز از سطح آن به بیشتر از سرعت نور می رسد. از موشک گرفته تا ذرات نور و علا. اثر عجیب فیزیکی ذرات می تواند به توصیف فیزیک <font style=سياهچاله ها کمک کند " />
با کشف اثری موسوم به ناهنجاری جاذبه‌ای – محور در اطراف سیاه‌چاله‌ها می‌توان به توصیف خمیدگی فضا – زمان کیهانی پرداخت. این اثر می تواند به توسعه‌ی صنعت الکترونیک هم کمک کند. سياهچاله چیست؟ سياهچاله در واقع یک ستاره است ولی این طور بگویم... ستاره ها هم می میرند. اگر جرم یک ستاره از جرم خورشید بیش تر باشد،بزرگ بزرگتر می شود و سپس به صورت عظیمی منفجر می شود که این انفجار بزرگ را "ابر نواختر"می نامند.سپس ستاره به یکی از این دو صورت در می آید؛یا سياهچاله و یا تپ اختر. وقتی ستاره منفجر شد هسته ای به جا می ماند که به سرعت در خود فشرده و کوچک می شود.آن قدر کوچک که تقریبا به هیچ تبدیل می شود. آنچه به جا می ماند منطقه ای از فضاست که گرانش(جاذبه) بی اندازه دارد. نیروی کشش گرانشی آنجا آن قدر زیاد است که هرچه در کنارش باشد مانند گازهای ستاره های همسایه جذب می شود. به این منطقه در فضا ((سياهچاله))گفته می شود.چرا که نیروی گرانش آن،چنان قوی است که حتی نور هم نمی تواند از آن منطقه فرار کند. حالا تپ اختر چیه و... در پست های بعدی میگم ولی باید نظر بذارید.تصاویر زیباسازی www.roozgozar.com تصاویر زیباسازی با دستور دونالد ترامپ، قانون کاتسا از روز توسط وزارت خزانه داری علیه ایران اجرایی شد. سلام مسأله این است... ;)

- خسته نباشی. - تو هم نترس!

پی نوشت:
* لازم بود این تیتر ثبت شود ;)))
سیاه چاله ناحیه ای از فضا-زماناست که جرم در آن فشرده شده است. وجود سیاه چاله ها در نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین پیش بینی می شود. این نظریه پیش بینی می کند که یک جرم به اندازه کافی فشرده می تواند سبب تغییر شکل و خمیدگی فضا-زمان وتشکیل سياهچاله شود. پیرامون سياهچاله رویه ای ریاضی به نام افق رویدادتعریف می شود که هیچ چیزی پس از عبور از آ. نظریه جدید استیون هاوکینگ : سياهچاله ها وجود ندارند! ارسال شده توسط: عرفان انبار ۰۶ بهمن ۹۲ ساعت ۱۲:۳۰ ۰ 7,101 بازدید black-hole استیون هاوکینگ، فیزیکدان نظری انگلیسی در مقاله ای که بطور آنلاین منتشر کرده، اینچنین گفته که بجای سیاه چاله در حقیقت «خا تری چاله» وجود دارد. این ادعا بر پایه ی مقاله ی تازه ی هاوکینگ است که در آن مدعی شده در سياهچاله “افق رویداد” وجود ندارد. مقاله جدید هاوکینگ تلاشی جدید برای حل معمایی مشهور به پارادو اطلاعات سیاه چاله است، معمایی که پس از کشفش توسط فیزیکدانی به نام جوزف پولشینسکی، بیش از دو سال است فیزیکدانان را دچار سردرگمی کرده است... برای مشاهده ادامه مطلب برروی خط زیر کلیک کنید. پیش نیاز؛ اطلاع از معنی «افق رویداد» و «سياهچاله» در حد ویکی پدیا ادامه مطلب

در چند جمله کوتاه میتوان گفت، سياهچاله ناحیه ای از فضاست که مقدار بسیار زیادی جرم در آن تمرکز یافته و هیچ شیئی نمی تواند از میدان جاذبه آن خارج شود.از آنجا که بهترین تیوری جاذبه در حال حاضر تیوری نسبیت عام انیشتن است،در مورد سياهچاله و جزییاتش باید طبق این تیوری تحقیق و نتیجه گیری کنیم. ابتدا از مفهوم جاذبه و شرایط ساده تر آغاز می کنیم.

فرض کنید روی سطح یک سیاره ایستاده اید. یک سنگ را به سمت بالا پرتاب می کنید. با فرض اینکه آن را خیلی خیلی محکم پرتاب نکرده باشید برای مدتی به سمت بالا حرکت می کند و نهایتا شتاب جاذبه باعث می شود به پایین سقوط کند. اما اگر سنگ را به اندازه ی لازم محکم پرتاب کرده باشید می توانید آن را به کل از جاذبه سیاره خارج کنید و سنگ بالا رفتن را تا ابد ادامه خواهد داد. سرعتی که لازم است تا یک شیی را از حاذبه سیاره خارج کند سرعت فرار یا سرعت گریز نام دارد. همانطور که انتظار می رود سرعت فرار به جرم سیاره بستگی دارد. اگر سیاره ای جرم زیادی داشته باشد کشش جاذبه آن زیاد خواهد بود و نتیجتا سرعت فرار آن بیشتر خواهد شد. سیاره سبکتر سرعت فرار کمتری خواهد داشت. همچنین سرعت فرار به فاصله از مرکز سیاره نیز بستگی دارد. هر چه به مرکز سیاره نزدیک تر شویم سرعت فرار نیز بیشتر می شود.

سرعت فرار زمین km/s 11.2 یا m/h 25000 است. در حالی که سرعت فرار در ماه فقط km/s 2.4 یا m/h 5300 است. برای مشاهده ادامه این مطلب به ادامه مطلب بروید. قرار است صدای استیون هاوکنیگ که در یک قطعه موسیقی به کار برده شده، به سياهچاله ای در فضا و در فاصله ۳۵۰۰ سال نوری زمین فرستاده شود. تصور بر این بود که سياهچاله ها با رمبش ستاره های عظیم و در حال مرگ شکل می گیرند، گرانش این اجرام کیهانی به حدی قوی است که حتی نور هم نمی تواند از چنگال آنها فرار کند، اما دانشمندی بتازگی با استفاده از فرمول های ریاضیاتی ثابت کرده که سياهچاله وجود ندارد. همشهری آنلاین: ستاره های نوترونی در کنار سياهچاله ها، متراکم ترین اجرام شناخته شده در جهان هستند که توسط میدان های گرانشی چنان شدیدی محاصره شده اند که می توانند نور را اطراف خود ش ته و جلوه ای عجیب به آن ببخشند. ستاره ای را تصور کنید که به درون یک سياهچاله فرو می افتد. چیزی با جرم فوق العاده زیاد و حجم اندک، که حتی نور از کشش آن نمی تواند فرار کند. چیز عجیبی نیست که این پدیده ها تعجب ما را جلب کرده اند. space-1 نام “سياهچاله” به نظر می رسد که گمراه کننده بوده است و تصاویری هم که چاه گرانشی سياهچاله را به تصویر می کشند مفید واقع نشده اند. بسیاری از مردم تصور می کنند که سياهچاله ها دروازه های باشکوهی به جهان یا بُعدی دیگر هستند و آنها را به دنیای ماجراجویی با اشخاصی که در داخل لباس های ف ی عجیب و غریب می درخشند، رهنمون می سازند. خب اگر به داخل سياهچاله بپرید از کجا سر در می آورید؟ در آن سو چه چیزی وجود دارد؟ آن اشخاص شما را به کجا می برند؟ سياهچاله در واقع جایی ” نمی رود”. اصلا “چاله” ای به معنای واقعی وجود ندارد. آنها دوایر سیاه سنگینی هستند که با محدوده ی گرانشی غیرقابل تصور در فضا وجود دارند. با اشیایی که به رنگ سیاه هستند، آشنا هستیم، مانند آسف یا پیراهن مشکی که روزی آن را پوشیده ایم. رنگ سياهچاله ها از آن چیزی ما تصور می کنیم متفاوت است. آنها سیاه هستند چون که حتی نور، سریع ترین پدیده در جهان، نتوانسته است از گرانش باورن ی آنها جان سالم به در برد. اجازه دهید بحث را با به کار بردن کمی تشبیهات ادامه دهیم. تصور کنید که فیلی را بر دوش دارید؛ بهتر است حتی تصور کنید که بدن فیل را مانند یک لباس پوشیده اید. اکنون از روی مبل بلند شوید و راه بروید. این همان ح ی است که اگر جاذبه ی زمین پنجاه برابر شود؛ روی می دهد. اگر جاذبه ی محیط اطراف مبل شما تا نزدیک سطح ضعیف ترین مقدار ممکن ِ گرانش در یک سياهچاله افزایش می یافت؛ میلیاردها برابر قوی تر از وزن آن فیلی می شد که داخلش گیر افتاده اید. black_holeحال اگر مانند های جنگ ستارگان سوار بر اژدهای فضایی خود به درون به داخل سياهچاله بپرید در حالی که لباس های آهنین پوشیده اید و سپر و شمشیر نوری مس ه ای بر دست دارید؛ بلافاصله توسط آن نیروهای وحشتناک مکش که بدن شما را به جریان های اتم تجزیه می کند، تغییر شکل می دهد و سپس بخشی از جرم سياهچاله خواهید شد. پس الان روشن شد که شما جایی نمی روید؛ فقط مقداری به جرم سياهچاله اضافه می کنید. همانند فکر در مورد مکان سحرانگیز بعد از پ به درون ماشین پرس مواد زباله می ماند. تجربه ای که بعد از پ به سياهچاله خواهید داشت، چیزی شبیه فرو رفتن استخوان ش ته در بدن و سپس تغییر شکل ِ اتمی خواهد بود. این قسمت ِ کابوس مانند ِ ماجرا است… به این دلیل که زمان در حوالی افق رویداد سياهچاله منحرف می شود، افرادی که از جهان خارج نظاره گر هستند شاهد سقوط آهسته ی شما به طرف سياهچاله خواهند بود. در عالم فرضیات، در نظر انی که از خارج شاهد سقوط شما هستند بی نهایت زمان برای جذب کامل شما به سياهچاله نیاز است. حتی فوتون هایی که بازتاب دهنده ی فرم جدید بدن شما هستند تا جایی انبساط خواهند یافت که سرخ تر و سرخ تر شوید و سرانجام تدریجا رنگ ببازید. اکنون که از شرح جهان بعد از پ به سياهچاله فارغ شدیم؛ اجازه دهید تا موضوع را روشن کنیم. گرانش ِ سياهچاله را تصور کنید. هر چیز جرم دار باعث اعوجاج فضا-زمان می شود. با افزایش جرم این انحراف بیشتر خواهد بود… و سياهچاله ها بیشترین اعوجاج را در جهان نسبت به پدیده های دیگر، پدید می آورند. نور در محدوده ی فضا-زمان در یک خط مستقیم حرکت می کند، حتی وقتی که این محدوده در درون ِ سياهچاله دگرگون شده باشد. وقتی که به داخل افق رویداد سياهچاله وارد می شوید، تمام راه ها به نقطه ی تکینگی ختم می شود؛ حتی یک فوتون نور که از این نقطه فرار میکند. خیلی بد است؛ اما خبر خوب این است که مرگی سریع و دردناک برای شما و سفینه فضایی تان رغم خواهد خورد. بنابراین اگر برنامه ای برای سفر به سياهچاله داشتید، شدیدا توصیه می شود که تجدید نظر کنید. این راه مناسبی برای سفر به نقطه ی دیگر در جهان یا ارتقا به سطح هوشیاری بالاتر نیست. چیزی در آن سو جز مرگ و تجزیه شدن به اتم هایتان وجود ندارد. اگر می خواهید از این طریق به بُعد دیگری فرار کنید؛ به جای این سفر مرگبار، خواندن یک کتاب خوب و علمی را به شما توصیه می کنیم. به نقل از: سایت علمی بیگ بنگ/ منبع: universetoday.com 2 سال قبل در: اخبار, هوا و فضابدون نظر دانشمندان arizona در حال کمک به پروژه ی ساخت تلسکوپی فضایی هستند که رزولوشن آن هزارن برابر از تلسکوپ هابل بیشتر خواهد بود. در علم نجوم هر چه ابزار ها بزرگ تر باشند کارایی آن نیز بیشتر خواهد بود. در ادامه با گویا آی تی همراه شوید. نام این تلسکوپ event horizon telescope یا به اختصار eht عنوان شده است. پس از ساخت این تلسکوپ عظیم الجثه، نتایج و داده های بدست آمده از آن برای مطالعه ی بر روی ابَر سياهچاله ی (superm ive black hole) موجود در مرکز ک شان خودمان ، ک شان راه شیری ، به کار خواهد رفت. یک تیم تحقیقاتی به ی dan marrone ، یار نجوم و علوم هوا و فضا از arizona ، در این پروژه کمک بسیار وافری کرده است. اگر این پروژه با موفقیت به اتمام برسد، انقل در حوزه ی نجوم و اختر فیزیک رخ می دهد؛ به عبارتی دیگر ابَر سياهچاله ی موجود در مرکز ک شان راه شیری ۲۶ هزار سال نوری با ما فاصله دارد. یعنی ۲۶ هزار سال طول می کشد تا نور با سرعت ۳۰۰ میلیارد متر بر ثانیه به آن جا برسد. (هر سال نوری برابر است با ۹۴۶۰۵۲۸۴۰۰۰۰ کیلومتر). مشاهده و مطالعه بر روی ابَر سياهچاله ی موجود در مرکز ک شان ما به این علت حائز اهمیت است که مشخصات قیزیکی عجیب و غریبی دارد و در بعضی نکات قوانین فیزیکی ما را نقض می کند. وزن این سياهچاله ۴ میلیون برابر وزن خورشید ما می باشد.(وزن خورشید ۱٫۹۸۹e30 kg می باشد). با وجود عظیم الجثه بودن این سياهچاله، مشاهده ی آن با قوی ترین تلسکوپ جهان نیز بسیار مشکل است. به صورتی که فقط به شکل یک نقطه قابل دید است. اینجاست که تلسکوپ eht مفید خواهد بود. cosmos-black-hole در ساخت تلسکوپ eht در کنار روش های قدیمی در ساخت تلسکوپ، روش های جدیدی نیز آزمایش شدند. مهم ترین وجه تمایز این تلسکوپ با سایر نمونه ها، برخورداری از رزولوشن (وضوح) بالا می باشد. همان طور که قبلاً هم ذکر شد این تلسکوپ در نوع خود عظیم الجثه است. چرا؟ در پاسخ باید گفت که فقط قطر اجزای spt به کار رفته در این تلسکوپ ۱۰ متر بوده است. وزن آن نیز سرسام آور است؛ ۳۸۰ تن. junhan kim ، یکی از اعضای تیم تحقیقاتی و سازنده ی spt eht از آریزونا ، در این باره می گوید: سیستم طراحی شده بی نقص است و می تواند هر جسم آسمانی را شناسایی کند. بطوری که در محدوده ی استحفاظی آن هیچ جسمی از چشمان eht در امان نخواهد بود. بی صبرانه منتظر هستم که این پروژه به اتمام برسد. پاسخ پرسش های اساسی اختر فیزیک در دست این تلسکوپ است که در حال ساخت می باشد. به عنوان مثال ماهیت انرژی تاریک به دست این تلسکوپ یاد شده رمز گشایی می شود. دنیای اختر فیزیک و نجوم آن چنان گسترده است که هر چه از این دست تلسکوپ ها داشته باشیم باز هم کم است. هر روزه شاهد پیشرفت روز افزون این علم هستیم. به امید پیشرفت هر چه بیشتر علم نجوم. [منبع: gizmag]
تکنو سمانه
ادامه مطلب جام جم آنلاین: اخترشناسان به تازگی موفق به رصد اخترنمایی در دورافتاده ترین بخشهای کیهان شده اند که شدت درخشش آن 60 تریلیون برابر قدرت درخشش خورشید تخمین زده شده است. 100847654673.jpg به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان موفق به کشف یکی از درخشانترین اجرام کیهانی در اولین سالهای تولد جهان هستی شده اند، توده ای بسیار درخشان که تصور و ایده چگونگی شکل گیری سياهچاله های غول پیکر را به چالش کشیده است. این معمای خیره کننده در واقع یک اخترنما است، مرحله ای ک شانی که طی آن بخش زیادی از مواد تشکیل دهنده ک شانها به درون سياهچاله های غول پیکر کشیده می شوند و نور شدیدی از آن به وجود می آید. این پدیده ulas j1120+0641 نامگذاری شده و دور افتاده ترین نقطه ای از جهان به شمار می رود که تا کنون مشاهده شده است. در واقع این پدیده درخشانترین جرمی است که از جهان اولیه مشاهده شده و شدت درخشش آن 60 تریلیون برابر بیشتر از شدت درخشش خورشید است. دانشمندان برای مطالعه بر روی این اخترنما 20 میلیون جرم کیهانی که توسط تلسکوپ فروسرخ dss بریتانیا طی دوره ای پنج ساله به ثبت رسیده بودند را مورد بررسی قرار دادند. فاصله این اخترنما با استفاده از تلسکوپ vlt و جمینی محاسبه شد. دانشمندان بر اساس میزان کشش نور ت ده شده از این پدیده دورافتاده طی سفرش در میان جهان هستی، تخمین زدند این اخترنما 770 میلیون سال پس از انفجار بزرگ به وجود آمده است. با بررسی نور ساطع شده از سوی این اخترنما محققان تخمین زدند که انرژی این جرم از سياهچاله ای 2 میلیارد برابر جرم خورشید تامین می شود. چگونگی بزرگ شدن این سياهچاله با چنین سرعتی پس از انفجار بزرگ قابل توضیح نیست. در حالی که این اخترنماها به نوعی به اسرار موجود درباره سياهچاله های غول پیکر می افزایند، می توانند معمای دیگری از ابت ترین لحظات جهان، زمانی در حدود 13.7 میلیارد سال پیش را حل کنند، مرحله ای که به “بازیونیزه شدن” شهرت دارد. بر اساس گزارش اسپیس، در دوره زمانی در حدود 150 تا 800 میلیون سال پس از انفجار بزرگ هیدروژن خنثی که تمامی جهان را در بر گرفته بود، در جزئی ترین بخشهایش یعنی الکترون و پروتون بازیونیزه شد. با این همه نور اخترنمای تازه کشف شده نشان می دهد که جهان به طور قطع تا 770 میلیون سال پس از انفجار بزرگ نیز مملو از هیدروژن خنثی بوده است. هنگامی که ماده اضافی به درون یک ستاره نوترونی سقوط می کند،جرم آن افزایش می یابد و با افزایش جرم آن گرانش آن نیز افزایش می یابد.باادامه این فرآیند سرانجام کار به جایی می رسد که در آن گرانش ستاره نوترونی چنان افزایش می یابد که حتی نور هم نمی تواند از آن بگریزد و بدین سان یک سياهچاله شکل می گیرد.بیشتر ستارگان نوترونی که تا امروز کشف گردیده اند به شکل تپ اخترهای رادیویی هستند و از این رو تپ اختر رادیویی نامیده می شوند که از خود امواج رادیویی ساطع می کنند.ما میتوانیم به راحتی یک رادیو تلسکوپ را به یک بلندگو متصل کنیم و صدای یک تپ اختر را بشنویم.صدای تپ اخترها به گونه ای است که گویی ی به طور مداوم به در میکوبد. خلاصه مطلب اینکه ما صدای یک تپ اختر را شبیه صدای کوبیده شدن در میشنویم و اگر سقوط ماده به درون این تپ اختر ادامه یابد، در نهایت یک سياهچاله شک خواهد گرفت. این نکات همان چیزهایی است که خداوند در قرآن میفرماید و ستاره ای را توصیف میکند که در را میکوبد و کیگوید آن همان چیزی است که چاله را ایجاد میکند. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ ﴿١﴾ وَمَا أَدْرَاکَ مَا الطَّارِقُ ﴿٢﴾ النَّجْمُ الثَّاقِبُ ﴿٣﴾ بنام خداوند بخشنده مهربان قسم به آسمان و ستاره کوبنده آن(1) و تو چه می دانی که ستاره کوبنده چیست(2) همان ستاره شکافنده است(3) بیکار
خانم، آقاکار سراغ ندارید برای من؟من یک پژوهشگرمایده پردازمشما را یک شبه به آسمان میرسانمیک شبه نه، یک سالهمرا ا اج کرده انددلم برای خودم میسوزد که قرار است در سياهچاله دیده نشومخانم، آقا من عیالوارم، زن دارم و یک بچهمقدار زیادی هم آبروبه من رحم کنیدمن گ پول نمیکنممن کار میخواهمخدایا هنگ کرده ام در وطنمهیچوقت تو را نساخت. با ساخت تلسکوپ های جدید دانشمندان می توانند به جستجوی موجودات فرازمینی بپردازند و ماهیت انرژی تاریک، ماده ی تاریک، ساختارهای درونی سياهچاله ها و بسیاری از اسرار کیهان را کشف کنند. در این مطلب شما را با 7 تلسکوپ جدید جهان آشنا می کنیم. سیاه چاله پی گیری این صفحه نمایش شبیه سازی شده از یک سیاه چاله در برابر ابر ماژلانی بزرگ. سیاه چاله ناحیه ای از فضا-زمان است که جرم در آن فشرده شده است.[۱] وجود سیاه چاله ها در نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین پیش بینی می شود. این نظریه پیش بینی می کند که یک جرم به اندازه کافی فشرده می تواند سبب تغییر شکل و خمیدگی فضا-زمان وتشکیل سياهچاله شود. پیرامون سياهچاله رویه ای ریاضی به نام افق رویدادتعریف می شود که هیچ چیزی پس از عبور از آن نمی تواند به بیرون برگردد و نقطه بدون بازگشت است. صفت «سیاه» در نام سیاه چاله به این دلیل است که همه نوری که به افق رویداد آن راه می یابد را به دام می اندازد که این دقیقاً مانند مفهوم جسم سیاه درترمودینامیک می باشد.[۲] مکانیک کوانتوم پیش بینی می کند که آفاق رویداد مانند یک جسم سیاه با دمای متناهی از خود تابش های گرمایی گسیل می کنند. این دما با جرم سياهچاله نسبت وارونه دارد و از این روی مشاهده این تابش برای سياهچاله های ستاره ای و بزرگتر دشوار است. اجسامی که به دلیل میدان گرانشی بسیار قوی اجازه گریز به نور نمی دهند برای اولین بار در سده ۱۸ (میلادی) توسط جان میشل و پیر سیمون لاپلاس مورد توجه قرار گرفتند. اولین راه حل نوین نسبیت عام که در واقع ویژگیهای یک سياهچاله را توصیف می نمود در سال ۱۹۱۶ میلادی توسط کارل شوارتزشیلد کشف شد.[۳][۴] هر چند که تعبیر آن به صورت ناحیه ای از فضا که هیچ چیز نمی تواند از آن بگریزد، تا چهار دهه بعد به خوبی درک نشد. برای دوره ای طولانی این چالش مورد کنجکاوی ریاضیدانان بود تا اینکه در میانه دهه ۱۹۶۰، پژوهش های نظری نشان داد که سياهچاله ها به راستی یکی از پیش بینی های ژنریک نسبیت عام هستند. یافتن ستارگان نوترونی باعث شد تا وجوداجرام فشرده شده بر اثر رمبش گرانشی به عنوان یک واقعیت امکانپذیر فیزیکی مورد علاقهدانشمندان قرار گیرد.[۵] اینگونه پنداشته می شود که سياهچاله های ستاره ای در جریان فروپاشی ستاره های بزرگ در یک انفجار ابرنواختری د ایان چرخه زندگیشان بوجود می آیند. جرم یک سياهچاله پس از شکل گیری می تواند با دریافت جرم از پیرامونش افزایش یابد. با جذب ستارگان پیرامون و بهم پیوستن سياهچاله های گوناگون،سياهچاله های کلان جرم با جرمی میلیونها برابر خورشید تشکیل می شوند.[۶] یک سياهچاله به دلیل اینکه نوری از آن خارج نمی گردد نادیدنی است، اما می تواند بودن خود را از راه کنش و واکنش با ماده از پیرامون خود نشان دهد. از راه بررسی برهمکنش میان ستاره های دوتایی با همدم نامرئیشان، اخترشناسان نامزدهای احتمالی بسیاری برای سياهچاله بودن در این منظومه ها شناسایی کرده اند. این باور جمعی در میان دانشمندان رو به گسترش است که در مرکز بیشتر ک شان ها یک سیاه چاله کلان جرموجود دارد. برای نمونه، دستاوردهای ارزشمندی بازگوی این واقعیت است که در مرکزک شان راه شیری ما نیز یک سياهچاله کلان جرم با جرمی بیش از چهار میلیون برابرجرم خورشید وجود دارد.[۷] توضیحات جامع در ادامه مطلب اینتراستلار(interstellar) یک ساخته ی کریستوفر نولان است که پس از gravity به عنوان یک علمی-تخیلی نجومی سر و صدای زیادی به پا کرده است. بعد از گرفتن جایزه ی اسکار جلوه های ویژه سر و صدای آن بیشتر هم شد. به استناد این نوشته ی پوریا ناظمی، اینتراستلار با نظارت یک فیزیکدان برجسته، وفاداری خود به علم را حفظ کرده است. حالا میخواهیم یک کار علمی بی فایده انجام دهیم! از استفاده کنیم و ببینیم چه داده های علمی می توانیم از کرمچاله، gargantua و سیاره هایش بدست آوریم! خب، اولین کاری که انجام می دهیم این است که فاصله ی کرمچاله از زحل را بدست آوریم. با توجه به شکل زیر (که صحنه ای از را نشان می دهد) و با استفاده از تناسب: کرمچاله نباید آنقدر جرم داشته باشد که موجب مختل شدن مدار زحل شود. به عنوان یک تقریب برای شتاب گرانشی ناشی از کرمچاله، آن را 0.1 شتاب گرانشی وارد به زحل از طرف خورشید می گیریم تا در نهایت جرم کرمچاله به این ترتیب بدست آید: یعنی جرم این کرمچاله از جرم زمین هم کمتر است! اگر بدانید، میدانید (!) که کرمچاله در واقع مجموعه ای از یک سياهچاله و یک سفیدچاله است. معمولا وقتی اسم سياهچاله می آید، یک ستاره ی بسیار بسیار پرجرم در ذهن انسان متبادر می شود. اما در واقع هر چیزی می تواند به یک سياهچاله تبدیل شود، به شرطی که به اندازه ی کافی چگال باشد که نور هم نتواند از آن فرار کند. اگر یک جرم نقطه ای داشته باشیم، فاصله ای را که در آن، سرعت فرار از آن جرم با سرعت نور برابر می شود، شعاع شوارتزشیلد می نامند. بدین ترتیب شعاع شوارتزشیلد این کرمچاله برابر میشود با: یعنی همه ی آن جرمی که برای کرمچاله بدست آمد، باید در کره ای به شعاعی در حدود میکرومتر جای بگیرد تا کرمچاله ی ما کرمچاله باشد!! خب، حالا به سراغ gargantua و رفقا میرویم! با توجه به ، هر ساعت در سیاره ی miller معادل با 7 سال زمینی است. میدانیم که فوتون ها وقتی از یک ناحیه ی پرجرم عبور میکنند، دچار قرمزگرایی می شوند. یعنی طول موج آنها بیشتر می شود. با قرار دادن دوره تناوب امواج نوری به عنوان ملاک گذر زمان و با استفاده از رابطه ای که برای قرمزگرایی گرانشی وجود دارد، فاصله ی miller از gargantua بر حسب شعاع شوارتزشیلد gargantua بدست می آید: می بینیم همان طور که در هم گفته شد، سیاره ی miller به طور خطرناکی روی شعاع شوارتزشیلد سياهچاله قرار دارد. اما سطح این سیاره را اقیانوس هایی از آب مایع می پوشاندند. بنابراین دمای سطح آن به گونه ایست که می تواند آب را به طور مایع حفظ کند. فرض میکنیم ساختارهای جوی miller مانند زمین است. بنابراین دمای سیاره در صورت نبود جو را با دمای زمین در صورت نبود جو برابر می گیریم. اگر زمین و miller را هر دو جسم سیاه در نظر بگیریم که 0.3 نور رسیده به خود را بازتاب می کنند، می توان نوشت: بدین ترتیب نسبت درخشندگی سياهچاله به مجذور جرمش بدست آمد. اما سياهچاله مگر سیاه نیست؟؟ پس درخشندگی اش دیگر چیست؟؟ در واقع این درخشندگی ناشی از ریزش جرم بر روی سياهچاله است. یک قرص برافزایشی به خوبی در اطراف gargantua دیده می شود. (همان قرص نورانی که سیاهی سياهچاله را در بر گرفته است!) با ریختن جرم این قرص بر روی سياهچاله، انرژی از دست رفته ی آن به صورت تابش موجب درخشندگی اطراف سياهچاله می شود. با داشتن درخشندگی سياهچاله می توانیم نرخ برافزایش جرم (ریزش جرم روی سياهچاله) را بدست آوریم: فعلا تا همین حد کافیست! شاید بعدا یک پست دیگر هم درباره اش بنویسم! سال نو مبارک!
گرداوری شده توسط سایت پی سی 20
ادامه مطلب کلمه ها بد جور عقیم اند . بیشتر مواقع انتظاری که از آنها داری برآورده نمی شود. گویی بین ذهن و دل و زبانت فاصله ها نجومی است و از این روست که مجبوری نقص ذاتی کلمات را باز با حجم مضاعفی از دیگر کلمات جبران کنی و اینگونه است که در سياهچاله ای از حرف ها و کلمات و برداشت های پراکنده و چندکانونی شدن زبان فرو می افتی! خدا دوست داشت "ویتگنشتاین. ستاره شناسان قادرند به جوانی جهان باز گردند و تشخیص دهند که چگونه اختروش ها با انرژی گرفتن توسط سياهچاله های پرجرم (با جرم میلیاردها برابر خورشید) شکل می گیرند. اختروش ها از درخشان ترین اجرام کیهان هستند، این اجرام به اندازه ای از ما دور هستند که به ما اجازه می دهند میلیارد ها سال به گذشته جهان بنگریم.ادامه... ستاره شناسان قادرند به جوانی جهان باز گردند و تشخیص دهند که چگونه اختروش ها با انرژی گرفتن توسط سياهچاله های پرجرم (با جرم میلیاردها برابر خورشید) شکل می گیرند. اختروش ها از درخشان ترین اجرام کیهان هستند، این اجرام به اندازه ای از ما دور هستند که به ما اجازه می دهند میلیارد ها سال به گذشته جهان بنگریم. بیوگرافی استیون هاوکینگ
استیون هاوکینگ پیش‌گام پژوهش‌ها و نظریات علمی موضوعاتی چون سياهچاله‌ها و نسبیت و نویسنده کتاب علمی مشهور «تاریخچه مختصر زمان» است. ع سه تلسکوپ بزرگ از یک خوشه ک شانی مشهور ع سه تلسکوپ بزرگ از یک خوشه ک شانی مشهور دانش > نجوم - انتشار ع ی که با ترکیب داده های سه رصدخانه بزرگ از خوشه ی ک شانی ms 0735.6+7421 به دست آمده این روزها نظر علاقه مندان به نجوم را به خود جلب کرده است. این تصویر توسط ناسا منتشر شده است.خوشه ی ک شانی ms 0735.6+7421 با فاصله ای نزدیک به ۲.۶ میلیارد سال نوری از زمین یکی از خوشه های ک شانی مشهور جهان است. این ع از ترکیب داده های سه رصدخانه به دست آمده است. این خوشه ک شانی جایگاه یکی از بزرگ ترین سياهچاله های مرکز ک شانی شناخته شده در کیهان است.


پرتوهای x که توسط رصدخانه ی پرتو x چاندرای ناسا دیده شده (رنگ آبی) و نشان دهنده ی گاز داغی است که بیشتر جرم این خوشه غول پیکر را تشکیل داده است. در میان داده های چاندرا، سوراخ ها یا حفره هایی به چشم می خورد. این حفره ها در اثر برون ریزی های همان سياهچاله اب رجرم در مرکز خوشه پدید آمده اند که فواره های غول آسایش در داده های امواج رادیویی آرایه ی بسیار بزرگ دیده شدند (رنگ صورتی). همه ی این داده ها به داده های نور دیدنی (مریی) تلسکوپ فضایی هابل از ک شان ها و ستارگانِ این میدان دید افزوده شده اند (رنگ نارنجی).۵۴۵۴ آیا دوست دارید اطلاعات علمی خود را بالا ببرید. بهتری کار کتاب علمی است و مطالعه ی آن در هر لحظه است. کتاب " نظریه ی همه چیز " است.

در این کتاب شما با استیون هاوکینگ همراه می شوید و از انفجار بزرگ تا سیاه چاله ها برایتان می گوید. فیدیبو درباره ی این کتاب اینگونه می گوید:

استیون هاوکینگ یکی از بزرگ ترین متفکران جهان و فیزیک دان نظری برجسته و بی مانندی است که پژوهش هایش موجب ترسیم دوباره مدل های کیهانی شده است.او در این کتاب هفت گفتار ارائه داده است که همه چیز را از «مهبانگ» (انفجار بزرگ) تا «سیاه چاله ها» و نظریه ریسمان در برمی گیرد.

هاوکینگ سخن خود را با تاریخچه ای از شه ها و انگاره ها درباره جهان آغاز می کند که از باور ارسطو به گِرد بودن زمین تا کشف هابل در دو هزار و سیصد سال بعد درباره جهانِ در حال گسترش را در بر می گیرد. او به یاری داده های فیزیک جدید به بحث درباره نظریه هایی چون «آغاز جهان»، ماهیت سیاه چاله ها، و مقوله فضا ـ زمان می پردازد و سرانجام پرسش هایی را مطرح می کند که فیزیک جدید هنوز پاسخی به آنها نداده است.

هاوکینگ به عنوان یک دانشمند برجسته و نیز آسان کننده مطالب علمی برای مخاطبان عام، معقتد است پیشرفت هایی که در فیزیک نظری صورت گرفته باید نه فقط برای تعداد اندکی دانشمند، بلکه برای توده مردم قابل فهم شود. وی در این کتاب ما را به سفر اکتشافی شگفت انگیزی در کیهان می برد.

این کتاب متعلق به انی است که زمانی به آسمان شب چشم دوخته اند و در شگفت آمده اند که در فراسوی آن چه چیزهایی وجود دارد و چگونه به وجود آمده است. با توجه به نادر بودن سياهچاله های آغازین، این احتمال وجود ندارد که یکی از آنها به قدر کافی به ما نزدیک باشد که بتوانیم خود آن را مشاهده کنیم.

اما از آنجا که گرانش موجب می شود سياهچاله های آغازین به سوی هر ماده ای کشیده شوند، وجود آنها در ک شان ها باید امری بسیار عادی باشد.
اگر این عادی بودن را یک میلیون بار افزایش دهیم، باز نزدیک ترین سياهچاله به ما احتمالا حدود ۶ هزار میلیون کیلومتر، به اندازه فاصله پلوتون تا خورشید، با ما فاصله دارد. در این فاصله شناسایی سياهچاله ای، حتی اگر به طور مستمر ۱۰ هزار م ات انرژی گسیل کند، هنوز بسیار مشکل است.
برای مشاهده یک سياهچاله آغازین، باید چند کوانتوم از پرتو گامای گسیل شده در یک مسیر مشخص را در مدت زمان مناسبی، مثلا یک هفته شناسایی کرد.

در غیر این صورت، این پرتوها به سهولت به صورت بخشی از پرتوهای زمینه درخواهند آمد.

ولی «اصل کوانتوم پلانک» به ما می گوید که هر پرتو گاما دارای انرژی بسیار زیادی است، زیرا پرتوهای گاما دارای بسامد ( ) بسیار بالایی هستند...

استفن هاوکینگ، یکی از درخشان ترین شمندان فیزیک نوین در سن 76 سالگی در خانه خود واقع در کمبریج انگلستان درگذشت. او به مدت چندین دهه بر صندلی چرخدار خود قرار داشته و به کمک یک صدای کامپیوتری که حرکات ظریف گونه های او را ثبت می کرد صحبت می نمود. با این وجود، او را می توان نامورترین فیزیکدان در سراسر دنیا دانست. هاوکینگ یکی از برجسته ترین دانشجویان فیزیک کمبریج بود که بیماری تصلب شرایین آمیوتروفیک (als) در او تشخیص داده شد، یک بیماری که رفته رفته سلولهای عصبی را از بین می برد. در این زمان تنها 21 سال داشت. با این وجود او به فعالیت علمی ادامه داد و بزودی مجموعه ای از نظریات پیشگام در فیزیک نوین ارائه داد که تصور انسان از جهان پیرامون را دگرگون ساختند. در سال 1966 او تز ای خود را ارائه کرد که به موجب آن دنیا از یک تکینگی (singularity) آغاز می شود. کارهای بعدی او درک ما از سياهچاله ها را تغییر دادند. پیش از آن دانشمندان باور داشتند که هیچ چیز نمی تواند از یک سياهچاله بگریزد در نتیجه سياهچاله به رشد خود بصورت بی پایان ادامه می دهد. اما هاوکینگ این نظریه را عرضه کرد که مکانیک کوانتوم این اجازه را به سياهچاله می دهد که به تشعشع ذره ای بپردازد، پدیده ای که به نام تشعشع هاوکینگ موسوم است.  هاوکینگ همچنین برخی از رازآلودترین مفاهیم در فیزیک و کیهان شناسی را برای عموم مردم آشنا ساخت. در سالهای اخیر او به موضوعات بسیار متنوعی از جمله خطرات هوش برای انسان و احتمال تبدیل کره زمین به سیاره ای آتشین مانند زهره پرداخت و همه اینها در حالی بود که همچنان به انتشار کارهای مهم خود در زمینه فیزیک ادامه می داد. 
https://www.livescience.com/48972-stephen-hawking-artificial-intelligence-threat